Świadome poszukiwanie i rozwój to w gruncie rzeczy akt miłości – zarówno wobec samego siebie, jak i wobec świata, który nas otacza. To decyzja, by w codziennym zgiełku znaleźć moment na oddech, zastanowić się, czego naprawdę potrzebujemy, i z odwagą sięgnąć po te doświadczenia, które mogą nas wzmocnić. Czasem jest to długa podróż w głąb siebie, innym razem – spotkanie, które otwiera oczy na nowe możliwości. Być może właśnie z tej perspektywy narodziła się nazwa „Kocham Cię” dla festiwalu, który pod koniec sierpnia odbędzie się w grodzie rycerskim w Byczynie. Organizatorzy podchodzą do tego hasła dosłownie, proponując wydarzenie, w którym miłość rozumiana jest nie tylko jako emocja, ale też jako świadome działanie: troska o relacje, o własne zdrowie psychiczne i fizyczne, o sposób, w jaki żyjemy na co dzień.

Festiwal nie jest próbą odcięcia się od świata, lecz zaproszeniem do tego, by przyjrzeć się mu z innej perspektywy. Wybór miejsca nie jest tu przypadkowy. Średniowieczny gród, otoczony murami i położony wśród lasów, daje poczucie odizolowania od codzienności, ale nie zamyka na kontakt z ludźmi. Wręcz przeciwnie – jego przestrzenie sprzyjają spotkaniom, rozmowom i dzieleniu się doświadczeniem. Nad brzegiem pobliskiego jeziora można rozpocząć dzień od medytacji lub praktyk ruchowych, na dziedzińcu posłuchać wykładu lub koncertu, a w cieniu drzew uczestniczyć w kręgu rozmów. Ta różnorodność form pozwala każdemu znaleźć swój własny sposób na spędzenie czasu – od intensywnego udziału w programie po spokojne, samotne obserwowanie tego, co dzieje się wokół.

Miejsce, które nadaje rytm

Gród rycerski w Byczynie to nie tylko dekoracja. Jego układ i atmosfera wyznaczają rytm całego festiwalu. Drewniane bramy, kamienne ścieżki i centralny dziedziniec stają się punktami orientacyjnymi, w których zbierają się uczestnicy. Otwarte przestrzenie wokół grodu prowadzą nad jezioro i w głąb lasu – tam, gdzie odbywają się bardziej kameralne warsztaty, spotkania w kręgach i praktyki wymagające ciszy.

Podczas festiwalu te miejsca wypełniają się różnorodnymi dźwiękami i obrazami. W jednym momencie w centralnej części grodu może brzmieć muzyka grana na żywo, a kilkaset metrów dalej grupa osób ćwiczy powolne, płynne ruchy tai chi. Bliskość natury nadaje temu wydarzeniu nieformalny, swobodny charakter – uczestnicy mogą swobodnie przemieszczać się między strefami, wybierając to, co w danym momencie jest im najbardziej potrzebne.

Miejsce to ma też znaczenie symboliczne. Gród, jako przestrzeń zamknięta murami, tworzy poczucie bezpieczeństwa i wyraźnych granic, w których można skupić się na sobie i relacjach z innymi. Jednocześnie otoczenie jeziora i lasu otwiera perspektywę – dosłownie i w przenośni – na to, co znajduje się poza znanymi schematami. Ta gra kontrastów między ochroną a otwartością staje się jednym z mniej oczywistych, ale istotnych elementów festiwalowego doświadczenia.

Program zakorzeniony w różnorodności

Cztery festiwalowe dni wypełnia program, który łączy muzykę, warsztaty, wykłady i rytuały. Sześć scen tematycznych – Ogień, Ziemia, Woda, Powietrze, Eter i Serce – porządkuje tę różnorodność, ale nie zamyka uczestników w sztywnych ramach. Każdy może dowolnie przemieszczać się między przestrzeniami, wybierając wydarzenia zgodne z własnym nastrojem i potrzebami.

Scena Ogień to centrum muzycznych i intelektualnych spotkań – odbywają się tu koncerty oraz prelekcje, które gromadzą większą publiczność. Ziemia skupia się na wiedzy tradycyjnej i dziedzictwie kulturowym, Woda – na oczyszczających rytuałach i pracy w bliskości z naturą. Powietrze, Eter i Serce oferują zajęcia ruchowe, taneczne i integrujące emocje. Taki podział pozwala uczestnikom budować własne ścieżki doświadczeń, a jednocześnie daje poczucie porządku w bogatej ofercie.

Wśród tegorocznych wydarzeń muzycznych znalazły się m.in. koncerty La Forasteria, Dikandy, Damiana Syjonfama czy Radikal Guru. Szczególną propozycją jest „SłOWIANIE: OPOWIEŚĆ” – widowisko, w którym muzyka, taniec, akrobatyka powietrzna i projekcje wizualne splatają się w opowieść odwołującą się do wątków kultury i tożsamości.

Warsztaty jako przestrzeń odkrywania

Obok scen muzycznych równie ważnym elementem programu są warsztaty. Ich różnorodność sprawia, że można tu zarówno poznać techniki śpiewu białego, jak i nauczyć się naturalnego barwienia tkanin, spróbować swoich sił w kreatywnym pisaniu czy zgłębić podstawy numerologii.

Część warsztatów skupia się na pracy z głosem – od ćwiczeń oddechowych po improwizację wokalną. Inne koncentrują się na ciele i ruchu: joga, AcroYoga, chi kung, taniec intuicyjny. Są też propozycje łączące te obszary w całość, np. zajęcia, w których oddech i ruch stają się narzędziem pracy nad świadomością i obecnością.

Osoby, które chcą poświęcić więcej czasu na jeden obszar, mogą wybrać jedną z dwóch ścieżek tematycznych – „Ścieżkę głosu” lub „Ścieżkę ciała” – prowadzonych przez specjalistów w danej dziedzinie. To propozycja dla tych, którzy traktują festiwal jako okazję do intensywnej, kilkudniowej pracy w wybranym kierunku.

Wspólnota, w której jest miejsce dla rodzin

Festiwal „Kocham Cię” nie jest wydarzeniem adresowanym wyłącznie do dorosłych. W programie znalazły się zajęcia przygotowane z myślą o dzieciach i młodzieży. Warsztaty łucznictwa, zajęcia z pierwszej pomocy w lesie, opowieści snute przy ognisku czy prace plastyczne z użyciem naturalnych barwników – to tylko część propozycji, które pozwalają młodszym uczestnikom spędzić czas w twórczy sposób.

Obecność rodzin w przestrzeni festiwalowej wpływa na atmosferę wydarzenia. Z jednej strony nadaje mu wymiar międzypokoleniowy, z drugiej – przypomina, że rozwój i poszukiwanie nowych doświadczeń nie są zarezerwowane dla określonego wieku. Wspólne uczestnictwo w koncertach, warsztatach czy kręgach tworzy okazje do rozmów i wymiany spostrzeżeń między osobami w różnym wieku i o różnym doświadczeniu życiowym.

Codzienność w rytmie natury

Życie festiwalowe podporządkowane jest rytmowi dnia i miejsca. Poranki często zaczynają się od zajęć ruchowych lub medytacji, później przestrzeń grodu ożywa koncertami, warsztatami i rozmowami. W przerwach można zjeść posiłek w strefie gastronomicznej, odpocząć w cieniu drzew lub zajrzeć do wioski uzdrowicieli.

Organizatorzy zachęcają do przyjazdu z własnym wyposażeniem biwakowym, choć dostępne są również przygotowane opcje noclegowe. Ważnym elementem jest dbałość o środowisko – w myśl zasady zero waste uczestników prosi się o korzystanie z własnych naczyń i ograniczenie odpadów.

Ta codzienna logistyka, pozbawiona nadmiernego pośpiechu, stwarza warunki do tego, by każda aktywność była wyborem, a nie obowiązkiem. Uczestnicy mogą zanurzyć się w festiwalowym życiu w pełni albo wycofać się na chwilę do bardziej odosobnionych miejsc – w zależności od nastroju i potrzeby chwili.

Przestrzeń do bycia razem

„Kocham Cię” nie jest festiwalem, który wymusza określony sposób uczestnictwa. To raczej propozycja wspólnej obecności – w muzyce, rozmowie, ruchu, ciszy. Dla jednych będzie to czas intensywnych zajęć i nowych znajomości, dla innych – moment na zatrzymanie się i skupienie na sobie.

Łączy ich wspólna motywacja: potrzeba świadomego spędzania czasu i otwartości na doświadczenia, które nie sprowadzają się do biernej rozrywki. W tym sensie festiwal staje się miejscem, w którym miłość – do siebie, innych i świata – przybiera konkretne formy: gesty, słowa, działania. I to właśnie te formy zostają z uczestnikami na długo po tym, jak bramy grodu zamkną się za ostatnim gościem.