Śląskie Trendy

Zbigniew Podsiadło – W SZAROŚCIACH

W czwartek, 29 października o godz. 18.00 w Galerii Sztuki Teatru Ziemi Rybnickiej odbędzie się wernisaż wystawy fotografii Zbigniewa Podsiadło, zatytułowany „W szarościach”. Ekspozycję oglądać będzie można do 24 listopada. Wstęp na wystawę jest bezpłatny.

Wernisaż wystawy uświetni występ rybnickiej grupy LANKAI, którą tworzą Ania Robek, Paulina Krusberska i Grzegorz Kozłowski. Zajmują się akustycznym graniem. Dzięki anielskim sopranom dziewczyn i dźwiękom ukulele oraz instrumentom perkusyjnym takim jak djembe, cabasa czy kij deszczowy, na których gra Grzegorz, swoją muzyką tworzą urokliwą atmosferę, pełną ciepła i delikatności.

Inny świat Podsiadły
Na tej wystawie Zbigniew Podsiadło wprowadza nas w nieznany, groźny i dziwny świat. Jest ona zupełnie niepodobna do ważnych w jego twórczości  poprzednich realizacji „Prowincja” czy „Łemkowyna”. To były wystawy mieszczące się w nurcie dokumentu społecznego. „Prowincja” była obrazem degradacji Polski małomiasteczkowej w czasach PRL-u, a oglądana obecnie pokazuje, że nic się niestety od tamtych czasów nie zmieniło. „Łemkowyna” natomiast to piękna, wzruszająca opowieść o mało znanym zakątku naszego kraju, którego mieszkańcy, pomimo trudnej historii, zdołali zachować odrębność kulturową, językową i religijną. Wystawa „W Szarościach” nie jest retrospektywą w potocznym znaczeniu tego słowa. To nowe – z ostatnich lat – fotografie, inne myślenie. Nowa też forma, choć autor lubił i często używał obiektywu szerokokątnego, zawsze wypowiadał się tylko w czerni i bieli, a treść była w jego fotografii najważniejsza, podczas gdy strona formalna nie rzucała się w oczy. Teraz jest nieco inaczej. Chociaż Zbyszek Posiadło potrafi doskonale łączyć formę z treścią, to wyraźnie widać, że forma jest bardzo ważna, choć i tak pełni funkcję służebną w stosunku do treści.
Projekt „Industrialna katedra” jest dominującą częścią wystawy. Tutaj najwyraźniej widać nowego Podsiadłę. Umiejętnie zastosowany szeroki kąt podkreśla monumentalność architektury, a równocześnie ogrom dewastacji. I to niebo, czasami przerażająco białe, a innym razem – smolisto czarne. To obraz futurystyczny. Może końca naszej cywilizacji, a może końca świata. Podobnie jest z innymi cyklami. „Księżycowy pejzaż” – brak najmniejszego nawet śladu cywilizacji, kontrast między białymi skałami, a czarnym niebem potęguje grozę. Surrealistyczne „Miasto” sprawia wrażenie, jakby zdjęcia były wykonane w jakimś innym, nieznanym nam, a odkrytym przez Podsiadłę świecie. W tym samym klimacie jest „Stacja Kije”, ale też „Zagroda”, czy „Uliczny krzyż”. „Witamy w piekle” i „Zakonnice” to prace na których można zidentyfikować postacie ludzkie-nieludzkie. Zakonnice wyglądają jak zjawy poruszające się w scenografii teatralnej. Natomiast moim zdaniem, zdecydowanie najlepszą pracą tej wystawy jest „Witamy w piekle” (dwie postacie w prawdziwym współczesnym inferno). Jest ona doskonałym łącznikiem między starym, a nowym Podsiadłą. Z jednej strony jest wstrząsającym obrazem naszych czasów, a z drugiej, pod względem warsztatowym, doskonale mieści się w klimacie całej wystawy. Na tej wystawie znajduję też jednak trochę „starego” Podsiadły, choć w nowym wykonaniu, tego jakby jeszcze sprzed „Łemkowyny” i „Prowincji”. To estetyczny i ładnie skomponowany tryptyk „Schody”, a także kilka bardzo udanych pejzaży.
Andrzej Baturo
Zbigniew Podsiadło – urodził się w 1955 roku w Boruszowicach, od najmłodszych lat związany z Sosnowcem, gdzie tworzy i mieszka. Fotografuje od 1974 roku. Członek Związku Polskich Artystów Fotografików. Obecnie prezes Okręgu Górskiego ZPAF, oraz członek Plenum Zarządu Głównego ZPAF. Wielokrotny laureat ważniejszych polskich nagród w dziedzinie fotografii, w tym: Medale i dyplomy Związku Polskich Artystów Fotografików; Medale i dyplomy Polskiej Federacji Stowarzyszeń Fotograficznych, Medal 150-lecia Fotografii, Złota Odznaka Polskiej Federacji Stowarzyszeń Fotograficznych. Liczne sukcesy na światowych salonach i wystawach artystycznych, między innymi: Srebrny medal – FIAP Zagrzeb 1977 r., Brązowy medal – Singapur 1977 r., Wyróżnienie – Rio de Janeiro 1978 r., Srebrny medal – Budapeszt 1978 r., Brązowy Medal – Moskwa 1979 r., Dyplom honorowy – Chiny 1979 r., Druga nagroda – San Francisco 1981 r., Brązowy medal – Berlin 1985 r., oraz wiele innych. W grudniu 2009 r. został uhonorowany przez Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego odznaką ZASŁUŻONY DLA KULTURY POLSKIEJ. Wyróżnienie to otrzymał za dotychczasowy dorobek artystyczny oraz aktualną aktywność twórczą. Członek Rady Fundacji CENTRUM FOTOGRAFII. Członek Rady Programowej Centrum Sztuki – ZAMEK SIELECKI. Laureat Artystycznej Nagrody miasta Sosnowca w 2010 roku. Jego fotografie ukazały się w wielu fachowych magazynach artystycznych, między innymi: FOTO , Fotografia (Polska),  PHOTOGRAPHY (USA), Hungaria Foto (Węgry), FOTO CINE EXPERT (Szwajcaria), PHOTOCOMMUNICATION (Austria), Sowietskoje Foto (Rosja), Arte Fotografica (Hiszpania), Photography Year Book (Anglia). Jest autorem wystaw indywidualnych, wystaw problemowych, m.in.: Reakcje (1977 r.), Fotografie (1979 r.), Etiuda Śląska (1984 r.), Cykle fotograficzne (1985 r.), Akt i portret (1986 r.), Prowincja (2003 r.), Łemkowyna (2005 r.), Tożsamość Miejsca (2010 r.), Tajemnica Tryptyku (2013 r.), W szarościach (2014 r.), Igrzysko Boże (2015 r.), Uczestnik i organizator plenerów i sympozjów artystycznych. Opiekun Artystyczny Stowarzyszenia Miłośników Fotografii w Sosnowcu. W ubiegłym roku obchodził jubileusz 40 lat pracy twórczej.

Tagi:    

Pokrewne artykuły

Kontakt

Pisz do nas na: ul. Andersena 46/5, 44-100 Gliwice

Biuro: ul. Łużycka 24a

tel. 512 282 750

redakcja@slaskietrendy.pl